Prawo spadkowe

Kodeks cywilny rozróżnia testamenty zwykłe i testamenty szczególne.
Do testamentów zwykłych zalicza się testamenty własnoręczne. Są one ważne, jeżeli sporządzone są pismem ręcznym (nie na maszynie lub komputerze), są podpisane i opatrzone datą, aczkolwiek brak daty nie powoduje nieważności testamentu, jeśli nie budzi wątpliwości na przykład co do wzajemnego stosunku kilku testamentów.
Drugim rodzajem testamentów zwykłych są testamenty sporządzone w formie aktu notarialnego.
Trzecim rodzajem są testamenty sporządzone przez spadkodawcę w ten sposób, że w obecności dwóch świadków oświadcza on swą wolę ustnie wobec organów gminy. Oświadczenie takie spisuje się w protokole z podaniem daty jego sporządzenia. Następnie protokół odczytuje się spadkodawcy w obecności świadków, po czym spadkodawca, świadkowie i osoba, wobec której wolę oświadczono, podpisują go.
Do testamentów szczególnych zalicza się: testamenty ustne, testamenty na polskich statkach morskich i powietrznych oraz testamenty wojskowe.
Testamenty ustne mogą być dokonywane w szczególnych okolicznościach, przy jednoczesnej obecności co najmniej trzech świadków. Do takich szczególnych okoliczności należy obawa rychłej śmierci spadkodawcy lub sytuacja tego rodzaju, że dokonanie testamentu w zwykłej formie jest niemożliwe lub bardzo utrudnione (np. klęska żywiołowa).
Testamenty na polskich statkach morskich lub powietrznych sporządza się przed dowódcą statku lub jego zastępcą. Spadkodawca oświadcza im swą wolę w obecności dwóch świadków, po czym dowódca lub jego zastępca spisuje wolę spadkodawcy, podaje datę jej spisania i pismo to w obecności świadków odczytuje spadkodawcy, a następnie pismo podpisują: spadkodawca, świadkowie oraz dowódca statku lub jego zastępca.
Testamenty wojskowe mogą być sporządzane w czasie mobilizacji, wojny lub przebywania w niewoli. Regulacja ich znajduje się w odrębnych przepisach wojskowych.